zaterdag 24 december 2016

Kerstverhaal kiemmoment

Op donderdag 22 december was er het kiemmoment. Daar kreeg onze klas de kans om een 'act' te doen. We hebben ervoor gekozen om een kerstverhaal te brengen. Het werd het verhaal van Daniel en Sara. (het verhaal kun je hieronder lezen)

De kinderen van het vierde hebben dit, ondanks het beperkt aantal repetities, subliem uitgevoerd!








Het verhaal:

Daniel en Sara


De sneeuw knarste onder hun schoenen toen Daniel en Sara van school naar huis liepen. Ze wilden snel naar huis om hun slee op te halen. Het was woensdag en ze hadden  's middags vrij. Onderweg naar huis zagen ze een zwerver op een bankje zitten: koud en verkleumd.

Ze keken er even heen en liepen toen door.

Die middag hadden ze veel pret. Om beurten trokken ze de slee en toen ze gingen eten waren ze uitgehongerd.

Moeder had een heerlijke erwtensoep gemaakt met een groot stuk worst erin. Plotseling moest Sara denken aan de zwerver die ze gezien hadden. Het was bijna kerst. Na overleg met haar moeder bracht ze de man een kom warme soep met extra worst. Zo kon de zwerver zijn lichaam een beetje opwarmen.

De volgende ochtend stonden de kom en lepel bij de voordeur. Naast de kom lag een brief.

Daniel opende de brief en las hardop voor: “Wisten jullie dat er gisteren 112 mensen langs me heen zijn gelopen? Wisten jullie dat niemand bij me stopte of me iets aanbood? Jullie kom soep was méér dan welkom. Ik heb ook een verrassing voor jullie in de envelop. In de envelop zaten drie kiezelsteentjes. Op een klein briefje stond geschreven: gebruik deze kiezelsteentjes wijs….”

Daniel en Sara keken elkaar aan. Wat moesten ze met die kiezelsteentjes en hoe moesten ze die wijs gebruiken. Hun eerste reactie was om ze weg te gooien maar iets weerhield hen ervan. Het waren gewone kiezelsteentjes of niet soms? Sara stopte de steentjes in haar broekzak en even later gingen ze samen op weg naar school.

De bank waar de zwerver had gezeten was leeg maar voor de supermarkt, een stukje verderop, stond een dakloze de daklozenkrant te verkopen.

Instinctief haalde Sara een kiezelsteentje uit haar zak en gaf het aan de dakloze. Plots verscheen er een grote kerstmand met veel lekkers in. Samen vervolgden Daniel en Sara hun weg. Steentjes die veranderen: dan kan toch niet?

Een stukje verder, op de hoek van de straat, werden kerstbomen verkocht. Een kind hing aan de arm van zijn moeder. Ik wil een kerstboom. “Nee, dit jaar niet” zei zijn moeder. “We hebben geen geld.” “Maar ik wil een kerstboom mama.” Zijn moeder zuchtte en trok hem verder. Weer nam Sara een kiezelsteentje uit haar zak gaf het aan de moeder. Plots kwam er een mooie kerstboom tevoorschijn. Weer keken Sara en Daniel elkaar aan. Steentjes die veranderen: dan kan toch niet?

Ze liepen weer verder en waren halverwege school toen ze Emma zagen. Emma was het jongetje wat altijd werd gepest op school. Iedereen deed er aan mee maar eigenlijk wist niemand goed waarom. Sara pakte het kiezelsteentje en gaf het aan Daniel. “Wat moeten we er mee doen?” dachten ze allebei. Ze besloten samen met Emma naar school te lopen en het kiezelsteentje in zijn rugzak te laten glijden.
Eenmaal op school was Emma een ander kind en de andere kinderen voelden dat ook meteen.

Het was een bijzondere dag geworden en Daniel en Sara konden nog niet goed bevatten wat er was gebeurd. De vreemde zwerver en zijn vreemde kiezelsteentjes.

Toen ze buiten de school kwamen stond de zwerver plotseling voor hun neus. Ze schrokken zichtbaar en wisten zich geen houding te geven.
“Wat hebben jullie het ontzettend goed gedaan!” De zwerver sprak alsof hij wist wat de jongens gedaan hadden, op weg naar school. Daniel en Sara keken elkaar aan. “Wie bent u eigenlijk en wat voor soort kiezelsteentjes heeft u ons gegeven?” De zwerver keek om zich heen en zei: “Noem me maar de kerstgedachte…  Als je om je heen kijkt is er heel veel wat je kunt doen om het leven van anderen prettiger te maken en daar heb je eigenlijk helemaal geen kiezelsteentjes voor nodig.” Hij gaf hen allebei een rode kaars en wenste de jongens een fijne kerst.
Terwijl hij wegliep zagen ze een kleine ster aan de hemel schijnen en daarna leek het alsof hij oploste in de verte.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen